Mistrzostwa Świata 1970 - Meksyk
Mistrzostwa w roku 1970 odbyły się tym razem na kontynencie południowo-amerykańskim. Wybór padł na Meksyk, choć wielu miało bardzo sceptyczny stosunek do decyzji FIFA w tej sprawie. Powodem była wielka różnica pomiędzy wysokościami n.p.m. ma których znajdowały się stadiony. Przykładowo - Guadalajara była położona o 1000 metrów wyżej od Monterrey. Klimat także nie był zbyt korzystny dla zawodników i wielu sądziło, że nie wszyscy piłkarze wytrzymają takie warunki.
Do eliminacji stanęło 75 reprezentacji, w tym także i Polska. W grupie eliminacyjnej znaleźliśmy się z Bułgarią, Luksemburgiem i Holandią. I, jak to już wcześniej bywało, niestety Polska marzenie o grze na Mundialu musiała odłożyć co najmniej na następne 4 lata. Awans był bardzo blisko, Bułgarzy wyprzedzili nas tylko jednym punktem.
16 drużyn, które awansowały do Mundialu w Meksyku zostało podzielone na 4 grupy. Nowością było wprowadzenie żółtych i czerwonych kartek oraz 2 zmiany w trakcie meczu. 31 maja 1970 roku w meczu otwarcia zmierzyły się jedenastki ZSRR i gospodarzy. Padł bezbramkowy remis, podobnie jak to miało miejsce 4 lata temu w Anglii. W kolejnych meczach Meksyk wygrał z Salwadorem 3:0 i z Belgią 1:0, a ZSRR także wygrał z tymi drużynami, strzelając im po 4 bramki, tracąc gola w meczu z Belgią.
W grupie B gra toczyła się bez emocji, co widać po wynikach. W 6 meczach padło tylko 6 bramek, a z grupy wyszły Włochy Urugwaj. Po raz pierwszy na Mundialu zagrała drużyna Izraela, która de facto zajęła ostatnie miejsce w grupie B. Brazylia ze świetnym składem (Tostao, Jairzinho, Pele..) pokonała w swoim pierwszym meczu na Mundialu Czechosłowację 4:1. W następnych równie także poradziła sobie z Anglią (1:0) i Rumunią (3:2).
Rewelacją grupy D byli prowadzeni przez wicemistrza świata z 1950 roku Didiego Peruwiańczycy. Ograli Bułgarów i Marokańczyków, by w końcu przegrać z fenomenalnie grającym na meksykańskim turnieju Gerdem Müllerem. Gerd wbił im 3 gole, ale nie przeszkodził w awansie do ćwierćfinału. Ciężką przeprawę z debiutującym na MŚ Marokiem, mieli w fazie grupowej wicemistrzowie świata Niemcy, którzy wygrali zaledwie 2:1. W ćwierćfinale Peru trafiło na Brazylię i przegrało 2:4. 2 gole strzelił Tostato, po jednej Jairzinho i Rivelino.
Kibice ostrzyli sobie zęby na spotkanie Anglii z reprezentacją RFN-u, co miało być rewanżem za finał sprzed 4 lat. Anglia wygrywała 2:0 i spokojnie zdążała do wygrania meczu, co awansem do półfinału promowałoby właśnie ich. Jednak trener Anglii, sir Alf Ramsey, popełnił, straszny błąd. Pewny zwycięstwa z Niemcami krótko przed końcem meczu zdjął z boiska Bobby’ego Charltona, swojego najlepszego zawodnika, nie narażając go na niepotrzebną kontuzję przed półfinałem. Niemcy niespodziewanie zdążyli strzelić bramkę po strzale Franza Beckenbauera, a kilka minut uratować remis strzałem Uwe Seelera. Po 90 minutach, podobnie jak w 1966r., był remis 2:2. Należało więc przeprowadzić dogrywkę. W 108 minucie dogrywki gola na wagę awansu strzelił dla RFN-u Gerd Müller. Niemcy wygrali 3:2, a Anglia długo nie mogła zapomnieć tak dotkliwej porażki.
Urugwaj na Mundialu w Meksyku w ćwierćfinale wygrał z ZSRR 1:0 po kontrowersyjnej bramce Victora Esperrago. Interesująco zapowiadała się półfinałowa potyczka Urugwaju z Brazylią. Brazylijczycy chcieli wziąć rewanż za porażkę z Urugwajem sprzed 20 lat, kiedy to na oczach 100-tysięcznej publiczności na Maracanie Urugwajczycy upokorzyli ich, wygrywając 2:1. Brazylia, mimo, że przegrywała 0:1, zdążyła wyrównać, a w dogrywce strzelając jeszcze 2 gole, awansować do finału.
Drugi mecz RFN – Włochy uznany został przez wielu znawców piłki nożnej za jedno z najbardziej dramatycznych spotkań w historii MŚ. Po 90 miutach był remis 1:1, a bramki strzelali: (dla RFN-u) Karl-Heinz Schnellinger i (dla Włoch) Roberto Boninsegna. W 5 minucie bramkę dla Nemiec strzelił niezawodny Gerd Müller. 3 minuty później wyrównał z rzutu wolnego Tarcisio Burgnich. W 104. minucie Luigi Riva wyprowadził "Squadra Azzura" na prowadzenie. Do wyrównania doprowadza po kolejnych sześciu minutach Mueller, ale chwilę później decydujący cios zadał Gianni Rivera i Włosi po 32 latach znowu znaleźli się w finale.
W finale znalazły się drużyny Włoch i Brazylii. W 19 minucie wynik otworzył Pele. W 37 minucie do wyrównania doprowadził Boninsegna. Wynik 1:1 utrzymał się do końca pierwszej połowy. W II połowie na boisku rządziła tylko Brazylia. Po bramkach Gersona, Jairzinho i Carlosa Alberto. Dla Jairzinho trafienie w tym meczu oznaczało niebywałe do dotąd osiągniecie – piłkarz ten w każdym meczu strzelał bramkę. Dotąd nikomu się to nie udało. Pele, jak zwykle we łzach, został zniesiony z boiska na ramionach kolegów. Był trzykrotnym mistrzem świata, a ten finał był jego pożegnaniem z mistrzostwami. Brazylia w pełni zasłużyła na tytuł, prezentując na meksykańskich boiskach grę pełna polotu, fantazji i cudownych zagrań.
Wyniki:
Grupa A:
Meksyk - ZSRR 0:0
Belgia - Salwador 3:0
ZSRR - Belgia 4:1
Meksyk - Salwador 4:0
ZSRR - Salwador 2:0
Meksyk - Belgia 1:0
Grupa B:
Urugwaj - Izrael 2:0
Włochy - Szwecja 1:0
Urugwaj - Włochy 0:0
Izrael - Szwecja 1:1
Urugwaj - Szwecja 0:1
Izrael - Włochy 0:0
Grupa C:
Anglia - Rumunia 1:0
Brazylia - Czechosłowacja 4:1
Rumunia - Czechosłowacja 2:1
Brazylia - Anglia 1:0
Brazylia - Rumunia 3:2
Anglia - Czechosłowacja 1:0
Grupa D:
Peru - Bułgaria 3:2
RFN - Maroko 2:1
Peru - Maroko 3:0
RFN - Bułgaria 5:2
RFN - Peru 3:1
Bułgaria - Maroko 1:1
Ćwierćfinały:
RFN 3:2 Anglia (po dogrywce)
Włochy 4:1 Meksyk
Brazylia 4:2 Peru
Urugwaj 1:0 ZSRR (po dogrywce)
Półfinały:
Włochy 4:3 RFN (po dogrywce)
Brazylia 3:1 Urugwaj
O 3. miejsce:
RFN 1:0 Urugwaj
Finał:
Brazylia 4:1 Włochy
Bastian16, 30/11/1999