Mistrzostwa Świata 1930 - Urugwaj
Decyzję o zorganizowaniu Mundialu w Urugwaju podjęto już 2 lata wcześniej. Urugwaj w roku 1930 obchodził 100 lecie odzyskania niepodległości, co z pewnością przesądziło o zorganizowaniu Mistrzostw w tym kraju. Duży wpływ na decyzję FIFA miał także ówczesny znany urugwajski dyplomata - Enrique Buero, który od wielu lat przekonywał prezydenta FIFA o słuszności przyznania Mundialu Urugwajowi. Reprezentacja w tamtych czasach była najlepsza na świecie. Turniej odbywał się tylko na jednym stadionie w Montevideo. Budowa jego trwała niecały rok. Nadano mu nazwę "Centenario" - oczywiście z racji stulecia niepodległości. W drodze na Mundial reprezentacje nie były wyłaniane poprzez eliminacje, lecz zwykłą chęć gry. I tak zgłosiły się: Argentyna, Belgia, Boliwia, Brazylia, Chile, Francja, Jugosławia, Meksyk, Paragwaj, Peru, Rumunia, Urugwaj oraz Stany Zjednoczone.
Oczywiście murowanym faworytem do zdobycia złotego krążka byli gospodarze, którzy mieli już w dorobku dwa złote medale olimpijskie. I faktycznie - urugwajscy piłkarze byli przygotowani wyśmienicie. Dwumiesięczne zgrupowanie przed turniejem podobno wyglądało jak obóz karny, a nie - jak miało być - treningowy.
Gra na Mundialu nie zawsze była fair. Zawodnicy nie cofali nóg, często się kopali, a sędziowie w efekcie dyktowali wiele rzutów wolnych, karnych, a jednego gracza wyrzucili z boiska. Zresztą sprawa jednego z sędziów zasługiwała na ostrą krytykę. Mowa tu o sędzim Gilbert da Almeida Rego z Brazylii. W meczu Francja - Argentyna, kiedy Francuzi przegrywali 0:1, francuski napastnik Marcel Langiller znalazł się z piłką sam na sam z bramkarzem argentyńskim, ale sędzia właśnie wtedy nieoczekiwanie zakończył spotkanie, choć była dopiero 81 minuta. Słaby występ Argetyńczyków przeciwko Francji spowodował zmiany personalne w tej ekipie. Do pierwszej jedenastki wskoczył będący do tej pory na uboczu Guillermo Stabile. Jak się okazało było to znakomite posunięcie trenera Francisco Olazara - już w pierwszym swoim meczu "El Filtrador", czyli "przenikający" Stabile trzykrotnie przeniknął przez obronę ekipy Meksyku, popisując się pierwszym w historii Mistrzostw Świata hat-trickiem. W następnym meczu z Chile dołożył kolejne dwa. Ze wszystkich drużyn europejskich do kolejnej fazy awansowała tylko Jugosławia, która wcześniej sensacyjnie wręcz pokonała Brazylię 2:1. Najlepszymi piłkarzami drużyny z Półwyspu Bałkańskiego byli: Ivan Beck, Ljubisa Stefanović i Branko Skulić, grający w klubach francuskich. W walce o finał Jugosławia spotkała się z gospodarzami, którzy w tym meczu udowodnili, że w tej chwili są najlepszą drużyną świata.
W drugim meczu Argentyna grała z USA. Panowały wtedy potworne upały i w obu spotkaniach piłkarze a Ameryki Płd. Mieli miażdżącą przewagę nad rywalami i w obu meczach padł wynik 6:1. Finał miał się rozegrać pomiędzy drużynami z Ameryki Południowej - Urugwajem i Argentyną. Mecz skończył się wynikiem 4:2 dla Urugwaju. Po ostatnim gwizdku Jeana Langenusa Urugwajczycy rozpoczęli świętowanie swojego sukcesu. Kapitan "celestes" Jose Nasazzi, trener Alberto Supicci, najlepszy strzelec zespołu Pedro Cea, wszyscy pozostali gracze mistrzowskiej ekipy, 80 tysięcy widzów, którzy oglądali mecz finałowy na Estadio Centenario, a także całe Montevideo - wszyscy cieszyli się z triumfu swojego zespołu i do rana fetowali na ulicach miasta. Za najlepszego zawodnika turnieju uznano urugwajskiego pomocnika Jose Leandro Andrade, a królem strzelców został Argentyńczyk Guillermo Stabilne - wbił 8 goli w 4 meczach.
Wyniki Grupowe
Grupa A
Francja 4:1 Meksyk
Argentyna 1:0 Francja
Chile 3:0 Meksyk
Chile 1:0 Francja
Argentyna 6:3 Meksyk
Argentyna 3:1 Chile
Grupa B
Jugosławia 2:1 Brazylia
Jugosławia 4:0 Boliwia
Brazylia 4:0 Boliwia
Grupa C
Rumunia 3:1 Peru
Urugwaj 1:0 Peru
Urugwaj 4:0 Rumunia
Grupa D
USA 3:0 Belgia
USA 3:0 Paragwaj
Paragwaj 1:0 Belgia
Półfinały:
Argentyna 6:1 USA
Urugwaj 6:1 Jugosławia
Finał:
Urugwaj 4:2 Argentyna
Bastian16, 26/05/2006